15 september 2010

DAGBOEK VAN EEN WERKLEIDER
Een weekje in januari 2010

trajectbegeleiding

In het juninummer van het tijdschrift ‘De vloer’, een tijdschrift dat uitgegeven wordt door SST, de koepelorganisatie van de sociale werkplaatsen, werd een volledige pagina gewijd aan de belevenissen van Bruno Verhaeghe, onze werkleider van de dallenleggers. Bruno werd gevraagd om gedurende 1 week een dagboek bij te houden over zijn ervaringen als werkleider van Veerkracht4. Het werd een prachtig werkstuk over een week in januari 2010. Toen waren de dallenleggers bezig met de heraanleg van de voetpaden in de Lentedreef in Rekkem. Bruno geeft ons op een heel eigen manier een inkijk in de complexiteit van zijn job, maar vooral ook op de voldoening die hij erin vindt.

HET NIEUWE JAAR WERD INGEZET OP MAANDAG 18 JANUARI 2010

De start verliep wat moeizaam omwille van enkele weken van inactiviteit (eindejaarsverlof en vorstperiode). Gelukkig is het de eerste dag iets rustiger doordat de kraanman nog alles moet uitgraven voor de opstart van het aanleggen van voetpaden. Intussen maken wij gebruik van die wachttijd om de werfwagen van het atelier naar de werf te verplaatsen. Zo kunnen we onze rust- en eetpauzes op een comfortabele manier benutten. Intussen zijn we al halfweg de eerste dag. Na de middagpauze helpen 2 mannen met de kraanman bij het uitgraven van de oude voetpaden. Met behulp van een schop kunnen ze de hoeken en kanten vrijmaken, wat het werken voor de kraanman vergemakkelijkt en hij niet voortdurend uit zijn kraan moet stappen, wat de werken anders zou vertragen. De andere mannen zijn al volop bezig met het nivelleren van het zandbed (stabilisé) en het plaatsen van de dallen. Twee mannen komen achter om alles zorgvuldig af te werken. Na enkele werkuren zit de sfeer er al helemaal in. Op tijd geef ik een seintje dat ze alles mogen opkuisen. Ze krijgen ruim de tijd zodat het materiaal en de nodige signalisatie kan verzorgd worden.

DINSDAG 19 JANUARI 2010

Verzamelen rond 7.20 aan het atelier. Iedereen aanwezig. Omdat hij er zeer dichtbij woont, gaat één persoon rechtstreeks naar de werf, waar hij het materiaal al klaarzet. Eenmaal aangekomen op de werf, praten we nog eventjes want het is nog te donker om de werken aan te vatten. Ondertussen bespreken we het werk en verdeel ik meestal de taken. Iedereen weet wat hij moet doen en zo gaan we van start.
Problemen met de werknemers komen niet zo veel meer voor in onze ploeg, omdat deze ploeg al een hele tijd samenwerkt. Wel zo nu en dan persoonlijke problemen, maar die proberen we dan op te lossen met de sociale dienst.
Zo heb ik die dag een klein probleem voorgehad met één van mijn mannen die ging stoppen met werken, omdat hij het niet meer zag zitten wegens financiële problemen. Toch hebben we hem kunnen overtuigen om verder te werken, met de nodige steun.

WOENSDAG 20 JANUARI 2010

Iedere morgen hetzelfde verhaal zoals de voorbije dagen. Materiaal staat al klaar, de taken worden verdeeld en ze kunnen aan de slag. Om 10u moet ik naar andere werken kijken, zo kunnen ze ook eens een tijdje zelfstandig werken zonder toezicht (moet kunnen). Bij het terugkomen op de werklvloer zie ik dat de werken goed gevorderd zijn. Hier en daar wat bijwerken, maar het meeste is in orde. Soms is het moeilijk het werk te regelen, door opritten van garages. De bewoners willen constant doorgang tot aan hun garage en daar houden we ook rekening mee! Zeker met slecht weer zoals de afgelopen weken, waardoor we soms wat afgeremd worden in ons werk. Maar geen probleem, de rest van die tijd die ons nog overblijft, gebruiken we dan om het materiaal en het werkvoertuig te onderhouden.

DONDERDAG 21 JANUARI 2010

Iedereen, op twee na, aanwezig. De eerste is te laat, de tweede ziek. Toevallig 2 chauffeurs. Soms heb ik maar 3 mensen met een rijbewijs (voor 2 voertuigen) en als er daarvan dan 2 afwezig zijn, zit je met een klein probleem. Meestal ben je daar niet op voorbereid, dan spring ik zelf in om de nodige materialen te halen.
Zo kunnen we verder werken zodat de andere werknemers er geen hinder van hebben. De chauffeur die te laat was (15 minuten) contacteerde mij doch wij waren al vertrokken. Hij mocht rechtstreeks naar de werf gaan. Het gebeurt echt zelden dat hij te laat komt, dus heb ik het hem eventjes duidelijk gemaakt en kon hij verder met zijn werk.

 

VRIJDAG 22 JANUARI 2010

De laatste rechte of soms wat kromme lijn van de week. Na het zware werk van een ganse week zie je toch dat iedereen naar het weekend verlangt. Als ze daardoor iets minder presteren dan heb je daar als werkleider wel begrip voor. Vrijdag is het voor onze ploeg frietdag! Ikzelf haal dan de bestelling op en samen pakken we dan een frietje over de middag, zo creëer je ook een gezellige sfeer binnen de groep. ’s Namiddags nog een laatste inspanning, alles afwerken, opkuisen en ook nog eens extra opletten op de signalisatie voor voetgangers en wegverkeer, want ’t is het einde van de week.
Ik mag als werkleider terugblikken op een geslaagde (eerste) week…